Jak trudno jest żyć na szczycie?
Powyżej granicy lasu temperatura, mierzona przy powierzchni gruntu, może latem w południe dochodzić do 40°C, a w nocy spadać poniżej zera. Zycie w takich warunkach nie jest łatwe. Sezon wegetacyjny na dużych wysokościach jest skrócony. Żeby zapewnić szybki start następnemu pokoleniu, nasiona jednej z żyjących tu traw kiełkują już na roślinie macierzystej. Wysokie góry są niegościnnym miejscem również dla owadów. Ponieważ pożywienia jest tu mało, a temperatury niskie, pasikoniki i inne owady rozwijają się w zwolnionym tempie. Silne wiatry także mogą utrudniać życie owadów. Górskie motyle latają tuż nad ziemią, wiele owadów żyjących w górach to gatunki pozbawione skrzydeł. Wspaniałym wyjątkiem jest motyl niepylak apollo. Ma on wyjątkowo duże skrzydła i często szybuje na wietrze. Na dużych wysokościach powietrze jest rozrzedzone, brakuje tlenu. Krew lamy, ssaka z rodziny wielbłądowatych żyjącego w Andach, zawiera więc bardzo dużo przenoszących tlen czerwonych ciałek. Tam, gdzie żyją lamy, jest już tak mało tlenu, że zapalona zapałka natychmiast gaśnie.